Die isch ja fiumriif, die Szene i däre Friitinacht, de Mond isch es wiisses runds Loch und luegt gliich zur Wösch us wien i. I bi lang, vill z’lang ellei gsi u ha Fläsche g’hööut, Stunde zellt i däm vill z’groosse Bett, u ha gse wie sich d’Wäut wacker dräit….nume ned um mi!
U jetz bisch du cho, grad jetz, wonis nümm hetti dänkt, u luegsch dri wie wenn’s öppis schöns gwinne gäb für di u für mi im Schlimmschte Fall numene Nacht…JA IMMERHIN!!
I boue mer mini Troim, uf rund um di, u male se scharlachrot a. I brönne mir di Name zmittst i mis Härz, chönnt schwöre dasi ewig blibe wänn üs nüt, dezwüschet chunnt!
